Eerder in...
Je had hem. Rahm Tak, de leider van het Votanis Collectief.
En als jij hem niet geknepen had, was hij nu dood en was Defiance gered.
Dit is een oorlog en jij bent onbetrouwbaar geworden.
Rahm Tak staat klaar om aan te vallen. Ik zag hem wapens kopen.
Die droegen het Von Bach-logo.
Toen Alak de wapenhandelaar beschreef, zag ik je reageren.
Alak beschreef mijn ex, Conrad Von Bach.
Mijn ouders werken als spionnen voor het V.C.
Wegwezen.
- Datak hoort erbij. Hij vlucht. - Pak hem.
Een van ons gaat sterven.
Ik ben neergestoken. Je moet me helpen.
Ik ben sprakeloos.
Ik weet hoezeer jij en je vrouw me haten.
Geloof me, dat is absoluut wederzijds.
Maar ondanks alles geloofde ik echt dat je van onze stad hield.
Misschien zelfs evenveel als ik.
Ik dacht dat je tegen een gemeenschappelijke vijand,
een vijand die onze stad en alles waar die voor staat, wil verwoesten,
aan onze zijde zou vechten.
Ik zou nooit zeggen dat je een goed man bent.
Maar de kant van een massamoordenaar kiezen...
Ik dacht niet dat je zo slecht was.
Met een bezwaard gemoed stem ik voor je veroordeling.
Datak Tarr, dit panel acht je schuldig aan hoogverraad.
De straf is dood door ophanging.
Als je wilt, mag je nog iets zeggen.
Heeft mijn vrouw je gezicht zo toegetakeld?
Het staat je wel.
Leuk stadje, Benedict. Zal ik het kopen?
Ik vind dat u maar een vliegtuig moet kopen.
Je bent een hopeloze romanticus. Pas op de truck.
Oké.
Bedankt, Augusta.
Nee, die past ook niet echt bij mij, hè?
Die blauwe misschien?
- Wat betekent dit bordje? - We trekken weg.
- Het is niet veilig in Defiance. - Niet veilig?
Er komen soldaten om de mensen te doden.
Veel vrienden zijn al vertrokken.
Je hebt gelijk dat je vertrekt. Ik ga straks ook naar het westen.
Kom me maar eens bezoeken in Angel Ark.
- Ben jij een Von Bach? - Ja.
Werkelijk?
Lang geleden, Conrad.
Jess.
Dat is een tijdje geleden. Je ziet er goed uit.
Ik heb twee vragen voor je.
Eén: Heb jij wapens aan het Votanis Collectief verkocht?
Ik beken schuld.
Je moet begrijpen...
- Had je nog een vraag? - Heb je wapens voor ons bij je?
Je was nooit een fan van voorspel, hè.
Grendelgeweren, handkanonnen met koudvuur.
- Een partikelgeweer. - Een prachtig wapen.
Zeg dat wel.
Zie je? Daar staat Von Bach garant voor:
Hoog kwalitatieve wapens om jezelf mee te verdedigen.
En ik maar denken dat jullie een bende geldzuchtige oorlogsprofiteurs waren.
Noemt de slachter van Yosemite mij meedogenloos?
- Je verkocht wapens aan het V.C. - We zijn zakenlui.
We kiezen geen partij. We verkopen wapens aan wie ze kan betalen.
Je hebt veel levens op het spel gezet. Let goed op wat je zegt.
Aloë vera.
Persoonlijke stemactivatie. Ik bepaal wanneer mijn wapens werken.
Voor de juiste prijs kun jij ze activeren.
- Zeg nu gewoon het bedrag. - Nog altijd geen voorspel, hè.
Jess, je mist iets, hoor.
Vooruit dan maar.
Dat is een nul.
De wapens zijn een geschenk.
- Is dit een grap? - In zaken maken we geen grapjes.
- Saai, hè? - Wat is het addertje?
Ik wil dat jij me trakteert.
- Doen. - Het huis trakteert.
Alles voor het team.
Guldenroede.
Ze komen niet verder met de spades. We halen de boor erbij.
Goed zo.
Het heeft geen zin het nog langer uit te stellen.
Dit zal pijn doen, Bebe.
Zuiverheid vereist offers.
Hoi, meid.
Mooie flyers.
- Je moet niet met me spotten. - Wat?
Mooie flyers? Denk je niet dat ik niet ook de wapens wil opnemen?
- Ik spotte niet met je. - Juist, ja. Dus ik ben overgevoelig?
Het zal wel. Ik maak kopieën.
Bijna klaar.
Je bent in de stad geweest.
Is er nieuws over m'n man?
Hij krijgt de doodstraf.
- Wanneer? - Over drie dagen.
Je wilt vast even alleen zijn om het te verwerken.
Je kunt in mijn kamers rusten terwijl ik in de mijn ben.
Ik heb je al zoveel last bezorgd.
En toch ben je zo aardig voor me.
Maak me wakker als je terugkomt.
Walgelijk.
Je hebt haar geholpen, haar gewassen, eten gegeven, haar wonden verzorgd.
Het wordt tijd dat je je Casti-hoer wegstuurt.
Ik ben van de Shanje-liro. Geen vrouw van mijn kaste was ooit courtisane.
Kijk eens aan, het spreekt onze taal. Heel amusant.
Zwijgen.
Vergeef mijn dochter.
Ze is nogal opvliegend.
Er valt niks te vergeven.
Heeft de vrucht van haar chivo je verstand beneveld?
Ben je ons hogere doel vergeten?
Spreek Engels. Je moet oefenen.
De stad zal zich tegen ons keren als ze ontdekken dat je een spion herbergt.
Ik ben niet van plan het hen te vertellen. Jij wel?
- Hoe gaat het met je neus? - Die doet pijn.
- Bedankt voor de wapens. - Graag gedaan.
Hoe diep zit je in de problemen?
Binnenkort maak ik de overgang van het zwarte schaap van de familie,
naar het onterfde en dode zwarte schaap.
Waarom heb je het dan gedaan?
Wel, het was het enige gebaar dat ik kon bedenken om indruk op je te maken.
Nee. Connie, het is voorbij tussen jij en ik.
- Tussen jou en mij. - Verbeter me niet, dat haat ik.
Ja, dat weet ik.
Ik weet het.
Zeg nu eens, is het gelukt?
- Is wat gelukt? - Heb ik indruk op je gemaakt?
- Ik heb je gemist. - Ik weet niet of ik dat wel geloof.
Ik kwam terug van mijn militaire dienst en onze flat was leeg.
Geen meubels. De hond was ook weg.
En je moeders advocaat was er, met een tas vol geld.
Hij zei dat je twijfelde of onze relatie wel verstandig was.
Dat heb ik nooit gezegd. Echt niet.
- Ik dacht dat jij mij gedumpt had. - Wat?
Ja. Moeder zei dat ze je geld had geboden om de verloving te verbreken.
En jij had aanvaard. Dat dat bewees dat je een geldwolf was.
Nee. Zo is het echt gegaan: ik schoot een gat in de aktetas
en de advocaat heb ik in zijn voet geschoten.
- Is dat de waarheid? - Ja. En het voelde geweldig.
Dan heeft moeder ons allebei belazerd.
Dom is ze in elk geval niet.
Het spijt me.
Ik wou dat je me de waarheid was komen zeggen.
Je bedoelt zeker andersom.
Ben je gelukkig in Defiance?
Toen de Republiek hier was, voelde ik me veilig.
En er was een kerel, Tommy...
Hij was lief en aardig.
En hij had een lekkere kont.
Oké, nu ben ik jaloers.
Hoeft niet. Hij is dood.
- Wil je mee naar boven gaan? - Ja.
- Je bent laat. - Lange nacht.
Dat geloof ik best.
- Goeie opkomst. - Gaat wel.
Om te beginnen.
Rekruten.
In het gelid.
- Alsjeblieft. - Ik heb mijn eigen wapen.
Dat is een antiquiteit.
Die windvaan.
- Hiermee lukt het prima. - Blijkbaar.
- Hoe heet je? - Ranikar. Maar je mag me Zero noemen.
Jij kunt schieten. Wie heeft je dat geleerd?
Mijn pa.
Ik heb dat wapen zelf in elkaar geknutseld.
Aan de kijker heb ik drie maanden gesleuteld. Ik ben Indur.
- Fijn dat je erbij bent. - Bedankt.
- Is dit alles wat je hebt? - We bouwen nog op.
Bebe.
We hebben een doorbraak.
Breng het kamp op de hoogte.
Laat Rahm weten dat we bijna onder het stasisnet zitten.
Morgenavond zitten we onder Defiance.
Goed zo, kom op. Omhoog met die benen. Vooruit.
Dat is al beter. Omhoog. Goed zo.
- Zeven. - Vooruit, jongens. Wat is dit?
- Waar is je dochter? - Wat?
Ik zeg: Waar is je dochter?
Ik heb geen tijd voor jouw vragen. Ik stoom deze lui klaar voor de strijd.
- Verspil mijn tijd niet. - Ik wil een eerlijk antwoord van je.
Vader, doe dit niet.
Deze jongens hebben dat boek over haar gelezen.
- Toe, hou erover op. - Toon respect voor mij.
Ze willen weten waar ze is.
Waarom vecht die godin niet aan hun zijde?
Mijn dochter heeft veel doorgemaakt.
Momenteel is ze niet in staat om een wapen op te nemen.
Maar mijn kind wel?
Wij zijn niet de enige rekruten die zich dat afvragen.
Velen van ons zien het Votanis Collectief als een mensenprobleem.
Werkelijk? Een mensenprobleem, meen je dat?
Ze geloven dat Rahm Tak de Votans goed zou behandelen als hij hier was.
- Dat is fantasie. - Sommigen geloven erin.
Geloof jij dat?
Ik geloof dat als jouw familie niet voor Defiance vecht,
de mijne dat ook niet gaat doen.
Sorry. Hij is mijn vader.
Wie nog meer?
Hou ze in beweging.
- Kom op. - Oké, en... zestien.
Zeventien. Achttien.
Bedankt voor je komst.
Wat is er gebeurd?
Ik heb de hele dag getraind.
Om het straks tegen je maatje Rahm Tak op te nemen.
Rahm is geen vriend van mij.
- Is er nieuws van je moeder? - Ze hebben haar nog niet gevonden.
Ze pakken haar nooit. Ze is te slim.
Waar is mijn kleinzoon?
Thuis.
De wensen van een ter dood veroordeelde negeren,
- is dat niet kleinzielig? - Je hebt Rahm Tak geholpen.
En nu komt die psychopaat op ons af en als we hem niet kunnen afweren,
wordt mijn halfbloedkind afgeslacht.
Dus nee, pa, Luke komt nooit bij je op bezoek.
Ik had geen keuze.
Er is altijd een keuze. Jullie hadden Nolan en Amanda moeten inlichten.
- Dan had Rahm je vermoord. - Ik ben ontsnapt.
Hoe kon ik weten dat dat zou lukken?
En wat dan nog, als Rahm Tak me gedood had?
Dan had ik wel mijn kind en mijn thuis beschermd.
Dan was ik nu bij Christie. Dan was mijn dood niet voor niets geweest.
Je had de waarheid moeten zeggen.
- Jij en ma hadden moeten helpen. - Ga alsjeblieft niet weg. Wacht.
Ik ben tekortgeschoten tegenover jou en tegenover onze familie.
Als ik alsnog Rahm Tak kon doden en de boog herstellen, zou ik dat doen.
Ik zou mezelf en je moeder doden als ik daarmee Christie kon terugbrengen.
Maar mijn tijd zit erop.
Ik heb geen keuzes meer.
Dus moet ik je
om een heilige gunst vragen.
- Het komt nu niet echt gelegen. - Alsjeblieft.
Laat me uitspreken.
Ik wil dat je naar Amanda gaat.
Ik wil geen menselijke gerechtigheid.
Ik wil sterven zoals het hoort.
Door de hand van ons eigen volk.
Op een schandrek.
Dus voor alle duidelijkheid,
in plaats van een snelle ophanging wil je doodgemarteld worden
door gewichten die je armen en benen langzaam uit hun gewrichten trekken?
Alleen zo kan ik deze smet van mijn onsterfelijke ziel wissen.
Ik zal mijn best doen.
- Nee, ik doe het niet. - Ik vraag het ook niet graag.
- Ik weet dat je niet wilt vechten. - Dwing me dan niet.
Zonder jou kan ik de stad niet redden.
Ze zullen alle mensen samendrijven op Derby Square
en ze een kogel door hun kop jagen. We kunnen ze nog tegenhouden.
Waarom?
Waarom vecht iedereen tegen elkaar?
Waarom is onze wereld zo?
Ik weet het niet, meid.
Het is nu eenmaal zo.
Word je daar nooit bang van?
Altijd.
Ben je nu bang?
Ja.
Ik ben moe.
Ik hou van je.
Je bent vuil. Je moet gewassen worden.
- Ik heb pas nog een bad genomen. - Ik sta erop.
Je bent heel mooi.
Zacht.
Je ruikt lekker. Ik snap wat mijn vader in je ziet.
Je flatteert me.
De schoonheid van de Omecs is de norm waarop wij beoordeeld worden.
Voor mijn volk was een Castithanslaaf een statussymbool.
Er ontstond een bittere competitie
om te zien wie ze met dure geschenken en parfums kon overladen.
Maar als de Castithan opgebruikt was,
werd ze opgesloten,
vetgemest en geolied tot ze geconsumeerd kon worden.
Mijn vader is zijn concubines bijzonder snel zat.
Als hij er een zat was,
gaf hij haar aan zijn kinderen als levend speelgoed.
Het is een hele eer om je vaders hoer te verorberen.
Ik denk dat ik nu wel schoon ben.
Je betekent alleen maar problemen.
Alsjeblieft. Ik zal weggaan.
Zeg gewoon wat je wilt.
Ik wil dat je
sterft.
In angst.
Ik moet goed nadenken over de bevelen die ik je geef, Kindzi.
Ik verwacht dat je ze nauwgezet gehoorzaamt.
Ik haal zo mijn voet van je keel.
En dan zul je je verontschuldigen tegenover Stahma.
Mijn excuses, Stahma.
Dat is niet nodig, hoor.
Conrad?
Wat heb je ermee gedaan?
- All that Heaven Allows. - Je was dol op Douglas Sirk.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Zeg dan: Wow, Conrad. Zo attent van je.
Konden we maar bij elkaar blijven.
Aan alle goede dingen komt een eind.
Dat hoeft niet. Niet deze keer.
Jess, ik vertrek morgen.
Het is een grote truck. Er is ruimte voor een extra passagier.
Wil je me hier gewoon weghalen?
Toen ik hierheen kwam, wist ik niet wat ik moest verwachten.
Ik nam de film en de wapens
- en hoopte op het beste. - En?
Het beste heb ik hier gevonden.
Ik kan niet met je meegaan.
Defiance is mijn thuis en ik moet het verdedigen.
Defiance is je thuis niet.
Je werd hier ingezet door de Republiek.
Maar de Republiek is dood.
Je vriend Tommy is dood.
Maar ik leef en ik ben hier.
En ik wil een toekomst met de vrouw van wie ik altijd gehouden heb.
Laten we gewoon naar de film kijken.
Alak zei me dat je wilt sterven op het schandrek.
Hoe zie jij het?
Ik heb mogelijk deze stad overgeleverd aan een gek.
Ik heb mijn gezin verwoest en het leven van mijn dierbaren op het spel gezet.
Een Castithan kan alleen boete doen
door middel van datgene wat mensen 'rauwe gerechtigheid' noemen.
Ik zou er dieper op in kunnen gaan, maar dat heeft geen zin.
Mijn redenen doen er niet toe.
Vraag jezelf liever af of je me een snelle dood toewenst
of een traag en pijnlijk openbaar spektakel.
Je verzoek wordt ingewilligd.
- Wat is er? - Ik wou je spreken.
Zeker. Ik wil alle details horen.
Wat is er gaande met Von Bach? Je ziet hem vaak.
Ik weet het. Geschift, hè? Door hem al die jaren te haten,
vergat ik dat ik hem graag mag.
En ik ben blij met zijn wapens, dus iedereen is gelukkig.
- Wat scheelt er? - Conrad wil dat ik met hem meega.
Wat bedoel je? En Defiance verlaten? Voorgoed?
Conrad Von Bach brak je hart.
Eigenlijk kwam dat meer door zijn familie.
Nu zoek je excuses. Kom nu, Jess, je overweegt toch niet...
- Hij houdt van me. - Alsjeblieft zeg.
- En hou jij van hem? - Dat weet ik niet. Misschien.
Oké, als hij oprecht van je houdt, zal hij wel op je wachten.
- Dit is een crisis. - We vertrekken morgen.
Plannen veranderen. Praat met hem.
- We zoeken samen een oplossing. - Dat wil ik niet.
Wat wil je dan wel?
Je steun.
Vanwaar die haast?
- Ik ben bang. - Jij niet alleen.
Je weet hoe mijn jeugd was. Toen mijn familie vermoord was...
Gaan we elkaars verhaal vergelijken? Want dan win ik.
Luister dan toch naar me.
Ik ben altijd bang geweest. Ik vreesde gepakt te worden.
Ik vreesde dat ik zou sterven of net niet.
En toen ik 16 was, ging ik bij de Republiek en ineens
had ik eten en kleren, en mensen die me volgden.
Ze waren mijn familie.
En toen werd alles me afgepakt.
En nu ben ik gewoon weer dat bange, eenzame meisje.
Die familie heb je nog altijd. Ik ben je familie
en je kunt me niet in de steek laten terwijl ik dit probeer te redden.
Voor mij heeft een familie meer dan goede bedoelingen.
Ik geloof niet dat je ons kunt beschermen tegen wat er komt.
Mij niet, jezelf niet en deze stad ook niet.
Het spijt me vreselijk.
Je bent een lafaard.
- Heeft Amanda al gezegd... - Jawel.
Defiance dankt je voor je diensten.
Het was geen makkelijke keus. Defiance betekent veel voor me
- en als ik anders kon... - Zoals ik al zei:
Defiance dankt je voor je diensten.
Ik meld me voor de dienst.
Fijn je erbij te hebben, soldaat.
Kijk, de godin.
Dank je.
Alsjeblieft.
- Jij bent een machine. - Ik oefen op kangoeratten.
- Wat denk je? - Het is wat we verwacht hadden.
Boeren, winkeliers... Onervaren, maar ze doen hun best.
Al zit er ook echt talent tussen.
De zoon van Indur is onervaren,
maar de beste schutter op lange afstand die ik gezien heb.
We hebben een handjevol beroepssoldaten, zoals ik.
Met Irisa erbij begint het haast op een leger te lijken.
Irisa...
Tommy, ik ben het.
Tommy, het spijt me zo.
- Kon ik het maar ongedaan maken. - Kom.
- Kon ik het maar ongedaan maken. - Kom, breng haar hier weg.
Laat dit het niet verpesten.
Mensen, kom eens dichterbij.
Het spijt me.
Ik heb het verknoeid.
Ik sleepte mijn dochter hierheen, terwijl ze er nog niet klaar voor was.
Want Indur had gelijk over iets. Hij had een punt.
We kunnen jullie alleen vragen je leven te riskeren
om Defiance te verdedigen,
als wij bereid zijn om hetzelfde te doen. Dat klopt.
Maar het zit zo, mensen.
Het is altijd zo geweest dat de sterken de zwakken verdedigen.
Ik weet dat het niet eerlijk is,
maar degenen die dienen,
zweten, bloeden en drijven hun lichaam tot het uiterste,
ze trainen eindeloze uren
voor degenen die zelf niet kunnen opdagen,
er niet toe in staat zijn, het niet boeit of het gewoon niet willen.
De sterken verdedigen de zwakken.
Het is niet eerlijk, maar het is wel juist.
Het is onze verantwoordelijkheid en ons voorrecht.
Voor de duidelijkheid, mijn dochter is niet zwak.
Ze heeft mijn leven talloze keren gered.
Ze is sterk, misschien wel de sterkste persoon die ik ken.
En ik geloof in haar. Ik geloof dat als de tijd rijp is,
ze samen met ons Defiance zal verdedigen.
Maar dan als ze er klaar voor is.
- Ik moet terug. - Niet vandaag.
En intussen
zal deze militie, dit verbond van de sterken,
met trots weerstand bieden.
We zullen de confrontatie met het beest aangaan en het verslaan.
Defiance.
Goed. Dat wou ik horen.
Terug naar jullie posities, er is werk aan de winkel.
Twijfel je?
Totaal niet.
Kom.
Proficiat, je bent gezond genoeg voor je executie.
Ik merkte dat de stemming om me te veroordelen unaniem was.
Het had niets veranderd en ik moet hier nog wonen als jij dood bent.
Ik respecteer je pragmatisme.
Ik zal je missen.
Datak Tarr van de Shanje Liro, je staat terecht wegens lafheid.
- Ontken je deze beschuldiging? - Nee, dan zal het wel zo zijn.
Mijn daden treffen ook mijn liro.
Mijn schande is onze schande.
Ik verontschuldig me tegenover de inwoners van Defiance.
De Votans en de mensen lijken op elkaar.
Ik wou dat ik het met meer dan mijn leven kon goedmaken.
Ik wens jullie ook een snelle en definitieve overwinning
tegen Rahm Tak en het Votanis Collectief.
Samen staan we sterk.
Defiance.
Luke, dat is je grootvader Datak Tarr.
Als je ouder bent,
zal ik je helpen begrijpen dat hij grote gebreken had,
maar wel een man van eer was.
Hallo?
Wie zijn jullie? Wat doen jullie hier?
Sorry, ouwe. De verkeerde plek, het verkeerde moment.
Ik ga naar de stad om voorraden in te slaan.
- Misschien kun je een andere dag gaan? - Kindzi zal zich gedragen, beloofd.
- Toch? - Natuurlijk, vader.
Ik ben je vijand niet.
Eet dit op.
- Wat? Een kiezel? - Eet op.
- Nee. Wat is het? - Eet op.
- Je kunt me niet dwingen. - Daar ben ik het niet mee eens.
Mond open.
Vertaling: BTI Studios